ماده ۲۵ – شرط رأی دادن
رأی دادن فقط برای شهروند ایران که در فهرست رسمی رأی‌دهندگان ثبت شده باشد مجاز است.

ماده ۲۶ – حضور فیزیکی
رأی‌دهنده باید شخصاً در شعبه اخذ رأیِ تعیین‌شده برای خود حاضر شود. رأی دادن به‌وسیله شخص دیگر، با وکالت، یا بدون حضور فیزیکی ممنوع است، مگر در موارد استثنایی که قانون به‌صراحت مقرر کرده باشد.

ماده ۲۷ – احراز هویت سه‌مرحله‌ای
احراز هویت رأی‌دهنده فقط با تحقق هم‌زمان این سه مرحله معتبر است:
۱) ارائه مدرک هویتی معتبر و کد ملی
۲) تطبیق با فهرست رسمی رأی‌دهندگان همان شعبه
۳) تأیید هویت بیومتریک به‌موجب سامانه رسمی انتخابات

ماده ۲۸ – منع رأی تکراری
پس از احراز هویت و ثبت رأی، وضعیت رأی‌دهنده در سامانه رسمی انتخابات باید فوراً به‌عنوان «رأی داده» ثبت شود. هیچ شخصی حق ندارد بیش از یک بار رأی بدهد و هیچ سامانه یا مقام اجرایی حق ندارد این ثبت را حذف یا تغییر دهد مگر به‌موجب قانون و با ثبت رسمی.

ماده ۲۹ – رد احراز هویت
در صورت نقص در هر یک از مراحل احراز هویت، رأی‌گیری انجام نمی‌شود. مورد باید همان‌جا ثبت و به رأی‌دهنده رسید رسمی داده شود تا بتواند از راه قانونی اعتراض کند.

ماده ۳۰ – محرمانگی اطلاعات هویتی
اطلاعات هویتی و بیومتریک رأی‌دهندگان فقط برای احراز هویت و جلوگیری از رأی تکراری قابل استفاده است. استفاده از این اطلاعات برای هر منظور دیگر ممنوع است.

ماده ۳۱ – اختلال در سامانه احراز هویت
در صورت اختلال فنی در سامانه احراز هویت، رأی‌گیری در آن شعبه فقط در چارچوب سازوکار پشتیبانِ مقرر در قانون ادامه می‌یابد. هیچ اختلالی مجوز حذف کنترل هویت یا نادیده گرفتن ثبت رسمی نیست.

ماده ۳۲ – ثبت زمان و مرحله احراز هویت
زمان احراز هویت، تأیید نهایی، و صدور اجازه رأی باید برای هر رأی‌دهنده در سامانه ثبت شود، به‌گونه‌ای که امکان رسیدگی، بررسی، و کشف تخلف وجود داشته باشد، بدون آنکه رأی مخفی نقض شود.

ماده ۱۰۴ – حق نظارت
در هر شعبه اخذ رأی، نظارت بر اجرای قانون انتخابات از طریق ناظران مردمی و ناظران معرفی‌شده از سوی نامزدها یا فهرست‌های انتخاباتی انجام می‌شود. حضور ناظر نباید موجب توقف رأی‌گیری یا دخالت در کار مجریان شود.

ماده ۱۰۵ – ناظران مردمی
در هر شعبه، ناظران مردمی از میان شهروندان همان حوزه انتخاباتی، به‌صورت تصادفی و با قرعه‌کشی رسمی انتخاب می‌شوند. این ناظران باید بی‌طرف و فاقد وابستگی انتخاباتی باشند.

ماده ۱۰۶ – زمان انتخاب ناظران مردمی
ناظران مردمی هر شعبه باید هفت روز پیش از روز رأی‌گیری، در فرایندی علنی، ثبت‌شده، و قابل راستی‌آزمایی انتخاب شوند.

ماده ۱۰۷ – شرایط ناظران مردمی
ناظر مردمی باید:
۱) شهروند ایران باشد؛
۲) در همان حوزه انتخاباتی ثبت شده باشد؛
۳) در پنج سال گذشته عضو حزب، ستاد انتخاباتی، یا مسئولیت رسمی انتخاباتی نداشته باشد؛
۴) در ده سال گذشته شاغل یا وابسته به نهادهای نظامی، امنیتی و اطلاعاتی نبوده باشد؛
۵) محکومیت کیفری مؤثر نداشته باشد.

ماده ۱۰۸ – تعداد ناظران مردمی
در هر شعبه دست‌کم سه ناظر مردمی اصلی و دو ناظر ذخیره تعیین می‌شود. در صورت غیبت یا انصراف ناظر اصلی، ناظر ذخیره به‌ترتیب جایگزین می‌شود.

ماده ۱۰۹ – ناظران نامزدها و فهرست‌ها
هر نامزد یا فهرست انتخاباتی حق دارد برای هر شعبه، در حدود و طبق ضوابط قانونی، ناظر رسمی معرفی کند. شرایط ثبت، تعداد، و شیوه حضور این ناظران به‌موجب قانون تعیین می‌شود.

ماده ۱۱۰ – حدود اختیار ناظران
ناظران حق دارند بر احراز هویت، صدور برگه رأی، تأیید اصالت، انداختن برگه در صندوق، شمارش آرا، تنظیم صورت‌جلسه، و ثبت رخدادهای شعبه نظارت کنند. ناظران حق دخالت در رأی‌دهی، تماس با رأی رأی‌دهنده، یا صدور دستور به مجریان را ندارند.

ماده ۱۱۱ – حق ثبت اعتراض
هر ناظر حق دارد هر تخلف، اشکال، یا رخداد مشکوک را در فرم رسمی ثبت اعتراض ثبت کند. این اعتراض باید فوراً در سامانه و صورت‌جلسه شعبه درج شود و یک نسخه از آن به ناظر داده شود.

ماده ۱۱۲ – منع اخراج یا جلوگیری غیرقانونی
هیچ ناظر رسمی را نمی‌توان بدون ثبت رسمی علت و بدون مجوز قانونی از شعبه اخراج کرد یا از انجام وظیفه بازداشت. هرگونه اخراج یا جلوگیری غیرقانونی تخلف سنگین انتخاباتی است.

ماده ۱۱۳ – بی‌طرفی و محرمانگی ناظران
ناظران مردمی موظف‌اند بی‌طرفی را رعایت کنند و حق تبلیغ، جانبداری، یا اثرگذاری بر رأی‌دهندگان را ندارند. همه ناظران موظف به حفظ محرمانگی رأی مخفی و اطلاعاتی هستند که افشای آن رأی مخفی را نقض می‌کند.

ماده ۱۱۴ – حمایت قانونی از ناظران
هرگونه تهدید، تطمیع، فشار، توهین، اخلال، یا اعمال نفوذ نسبت به ناظران جرم است. ناظران در حدود وظیفه قانونی خود از حمایت قانونی برخوردارند.

ماده ۱۱۵ – ثبت حضور و غیبت ناظران
حضور، غیبت، جایگزینی، و خروج ناظران باید در صورت‌جلسه شعبه ثبت شود. هیچ مرحله مهمی از فرایند رأی‌گیری و شمارش نباید بدون ثبت وضعیت ناظران انجام شود.

ماده ۲۲۱ – حفظ اسناد انتخاباتی
همه اسناد و داده‌های انتخاباتی، از جمله برگه‌های رأی، برگه‌های باطل‌شده، صورت‌جلسه‌ها، فهرست‌های رأی‌دهندگان، توکن‌های ثبت‌شده، لاگ‌های دیجیتال، داده‌های سامانه رسمی انتخابات، و اسناد مربوط به شکایت‌ها و رسیدگی‌ها، باید به‌طور کامل حفظ و نگهداری شود.

ماده ۲۲۲ – مرجع نگهداری
نگهداری اسناد و داده‌های انتخاباتی بر عهده نهاد ملی انتخابات است و باید در محل‌ها و سامانه‌های رسمی، امن، ثبت‌شده، و قابل رسیدگی انجام شود.

ماده ۲۲۳ – مدت نگهداری
اسناد و داده‌های انتخاباتی باید دست‌کم تا پایان همه مهلت‌های قانونی اعتراض، رسیدگی، بازشماری، و قطعیت نهایی نتیجه نگهداری شود. مدت نگهداری بلندمدت و ترتیب امحا یا بایگانی نهایی به‌موجب قانون تعیین می‌شود.

ماده ۲۲۴ – منع حذف یا امحای زودهنگام
حذف، نابودی، امحا، یا از بین بردن هر سند یا داده انتخاباتی پیش از پایان مهلت‌های قانونی ممنوع و جرم است.

ماده ۲۲۵ – شرایط دسترسی به اسناد
دسترسی به اسناد و داده‌های انتخاباتی فقط در حدود قانون، برای مراجع رسمی، ناظران دارای حق قانونی، و در چارچوب رسیدگی، بازشماری، یا راستی‌آزمایی مجاز است. این دسترسی نباید رأی مخفی یا حریم خصوصی اشخاص را نقض کند.

ماده ۲۲۶ – بازشماری
بازشماری آرا فقط در موارد مقرر در این قانون و با ثبت رسمی انجام می‌شود. هیچ بازشماری خارج از فرایند قانونی معتبر نیست.

ماده ۲۲۷ – مرجع دستور بازشماری
دستور بازشماری فقط توسط مرجع رسمی انتخاباتی در چارچوب قانون یا به‌موجب تصمیم دادگاه ویژه انتخابات صادر می‌شود.

ماده ۲۲۸ – شیوه بازشماری
بازشماری باید در حضور اشخاص مجاز، با ثبت کامل، صورت‌جلسه مستقل، و رعایت زنجیره حفاظت انجام شود. نتیجه بازشماری باید مستند، قابل پیگیری، و قابل رسیدگی باشد.

ماده ۲۲۹ – حفظ زنجیره حفاظت در بازشماری
در زمان بازشماری، صندوق‌ها، برگه‌ها، داده‌های دیجیتال، و اسناد مرتبط باید همچنان در زنجیره حفاظت رسمی باقی بمانند. هرگونه گسست، دستکاری، یا دسترسی غیرمجاز باید فوراً ثبت و رسیدگی شود.

ماده ۲۳۰ – اثر بازشماری
اثر بازشماری بر نتیجه فقط در صورتی معتبر است که بازشماری طبق قانون انجام شده، ثبت رسمی شده، و در نتیجه نهایی منظور گردد. تغییر نتیجه بدون ثبت رسمی بازشماری ممنوع است.

ماده ۲۳۱ – بایگانی نهایی
پس از پایان همه رسیدگی‌ها و قطعیت نتیجه، اسناد و داده‌های انتخاباتی باید طبق ضوابط قانونی بایگانی یا امحا شود، به‌گونه‌ای که سوابق لازم برای مراجعات قانونی و تاریخی حفظ گردد.

ماده ۲۳۲ – ثبات قواعد انتخاباتی
قواعد اصلی انتخابات، از جمله احراز هویت، صدور توکن، رأی‌گیری، ثبت دیجیتال، برگه رأی، تأیید اصالت، صندوق، شمارش، تطبیق، رسیدگی، و اعلام نتایج، از شش ماه پیش از روز رأی‌گیری تا پایان اعلام نتیجه قطعی قابل تغییر نیست.

ماده ۲۳۳ – استثنای محدود
تغییر در قواعد اصلی انتخابات در مهلت مذکور فقط در شرایط اضطراری بسیار محدود و فقط با حکم دادگاه ویژه انتخابات ممکن است، مشروط بر آنکه تغییر، آزادی، سلامت، برابری، و قابلیت راستی‌آزمایی انتخابات را تضعیف نکند.

ماده ۲۳۴ – ممنوعیت تغییر به‌وسیله مقام اجرایی
هیچ مقام اجرایی، اداری، سیاسی، نظامی، یا امنیتی حق ندارد به‌تنهایی یا با دستور مستقیم، در قواعد انتخابات، روش اجرا، زمان پایان رأی‌گیری، شیوه شمارش، یا اعلام نتایج تغییر ایجاد کند.

ماده ۲۳۵ – اعتبار انحصاری متن رسمی
ملاک عمل در همه امور انتخاباتی فقط قانون، آیین‌نامه‌های رسمیِ ثبت‌شده، و دستورهای قانونیِ مکتوب است. هر دستور شفاهی، غیررسمی، یا ثبت‌نشده در امور انتخاباتی فاقد اعتبار است.

ماده ۲۳۶ – تکلیف به تبعیت از قانون
همه مجریان، ناظران، نامزدها، احزاب، و مراجع مرتبط با انتخابات مکلف به رعایت این قانون هستند. توافق، دستور، یا عرف خلاف این قانون فاقد اثر است.

ماده ۲۳۷ – تعارض قوانین
در صورت تعارض میان این قانون و هر مقرره دیگر، در امور مربوط به اجرای انتخابات و همه‌پرسی، حکم این قانون مقدم است.

ماده ۲۳۸ – مسئولیت در برابر خلأ اجرایی
در صورت بروز وضعیتی که در این قانون صریحاً پیش‌بینی نشده باشد، هیچ مقام یا مرجعی حق ندارد خارج از اصول این قانون و به‌نحوی که آزادی، برابری، سلامت، رأی مخفی، یا قابلیت راستی‌آزمایی را تضعیف کند تصمیم بگیرد. تصمیم موقت در این موارد فقط در حدود قانون، با ثبت رسمی، و با امکان رسیدگی قضایی مجاز است.

ماده ۲۳۹ – لازم‌الاجرا بودن
این قانون از تاریخ تصویب لازم‌الاجرا است و همه مقررات مغایر با آن در امور انتخاباتی و همه‌پرسی، از تاریخ لازم‌الاجرا شدن، بی‌اعتبار است.